KW 22 : Benny uit Heers

DCIM100MEDIADJI_0009.JPG

Een volgende vijverreportage brengt ons naar Heers, in Limburg, waar Benny met zijn vrouw en twee
dochters woont. Een man met zijn vijver, dat is het uitgangspunt en dat is exact wat we vinden in Heers.
We worden bij aankomst naar het terras geleid, en kunnen plaatsnemen vlak naast het water, en visjes
die lekker lui aan het wateroppervlak komen zonnen. Benny vertelt hoe het bij hem allemaal begon, en
voor vele lezers zal dit zeer bekend in de oren klinken!
Benny: “Allereerst had in een aquarium, toen ik nog bij mijn ouders woonden was dat. Maar om de
één of andere reden kreeg ik dat maar niet in orde. Toen heb ik in de tuin van mijn ouders een vijvertje aangelegd, vanuit het idee: hoe groter, hoe beter. Dat eerste vijvertje was zo’n 4000-5000 liter, en er zaten in het begin goudvissen in. In 1989 heb ik toen voor mijn vader zijn ‘vaderkesdag’ de eerste koi gekocht. En die koi zwemt ondertussen hier nog steeds rond.”. Bekend verhaal, ja he, voor velen onder jullie. En de kriebel was er, om niet meer weg te gaan.

dscn2302

Benny leerde zijn vrouw kennen, en kocht daarna een woning, met behoorlijk wat grond aan. In eerste
instantie is dit omringd door gras, maar Benny gaat aan het plannen en is er enkele jaren mee bezig.
Met de effectieve vijverbouw werd gewacht tot de kinderen konden zwemmen. Zo’n tien jaar geleden
kwam het er uiteindelijk van. Benny besloot om de vijver op te bouwen in een L-vorm, en planten en
koi van mekaar te scheiden, maar ze liggen wel vlak bij mekaar. Het watergedeelte zelf ligt in een J-vorm, en wordt omringd door verschillende moeras- en plantengedeeltes. De plantenfilters zijn zo’n 100 vierkante meter, en 40-50 cm diep. De vijver is zo’n 50 vierkante meter, en loopt in het midden naar een diepte van 1.80 m. Alles samen gaat het toch om zo’n 120.000 liter water, grofweg geschat. In één
stuk van de plantenfilter zitten steentjes, maar dit zou in de gigantische oppervlakte te duur uitkomen,
dus Benny laat de planten op natuurlijke manier gedijen, en dit gaat goed. In andere stukken van de
plantenfilter gebruikt hij Crassula. Sommige planten zijn er ook vanzelf in gekomen, waarschijnlijk van de kasteelvijvers iets verderop.

dscn2319

In de vijver zijn er vier bodemdrains, en het water gaat via een skimmer naar een compact sieve naar de
plantenfilters, om dan in een grote rond beweging naar een volgende skimmer te gaan, waar het water
door twee pompen in een soort bezinkput terecht komt. Die put bestaat uit vier kamers, en waren  oorspronkelijk gevuld met bioballen, borstels en matten en dergelijke, maar het was enorm veel werk, vertelt Benny, om dit voldoende zuiver te krijgen. Dus nu doet hij het zonder materiaal. Deze  bezinkkamers kan hij zeer regelmatig spoelen, en de vijver wordt ook zeer regelmatig bijgevuld met grondwater.

Benny lijkt vooral uit te gaan van een natuurlijke aanpak voor zijn vijver en vissen. Benny: “Ik zal nooit
iets in mijn vijver doen. Vroeger deed ik er al eens iets in tegen de draadalgen, maar ik vond dat mijn
water dan zo dof werd, en de vissen zo loom, dus nu doe ik het anders. Als ik teveel last heb van draadalgen, dan geef ik mijn vissen gewoonweg veel minder eten. Zo eten ze de algen op, moeten ze wat voor hun eten werken, en dat lost het probleem vanzelf op. Ik merk sowieso op hoe belangrijk het is om niet te veel voer te geven. Het water in mijn vijver is dan misschien niet 100% helder, maar dat hoeft voor mij niet. De waterkwaliteit is goed, en dat is het belangrijkste.”
En de koi in zijn vijver? Benny: “Ik ben geen voorstander van zeer dure vissen. De duurste die ik ooit gekocht heb van enkele honderden euro’s was de eerste die dood ging, dus nu koop ik over het algemeen
kleintjes en ik zie wel. Ik heb ook redelijk wat eigen kweek, dus veel zwarte koi in mijn vijver zitten.
Die zouden er van mij uit mogen, maar ik krijg ze niet te pakken, dus laat ik het maar zo. Er is zelfs
een stuk van de vijver waarin vissen zitten die het concept voer niet kennen, omdat ze het zo gewoon
zijn om zelf hun voeding in de vijver en de planten te zoeken. Ik zie wel graag grote vissen, vandaar dat
er een steur in zit.” En inderdaad, regelmatig komt de typische spitse neus van een grote steur langs de
rand piepen. Benny: “ Die steur was een manier om voor een redelijk goedkope prijs een grote vis in mijn
vijver te kunnen zetten. Alleen is het spijtig dat hij zo moeilijk te voeren is. Hij is wel redelijk handtam,
maar soms duurt het even eer hij komt eten, en als je dan niet veel tijd hebt… We zijn de steur wel
bijna eens kwijt geweest: hij is er al een tweetal keer uitgesprongen. Een keer hebben we hem op de rand
gevonden, de ochtend na een onweer. Hij was nog amper levend, al helemaal droog. Ik heb hem toen
een tijd in de vijver gehouden, maar moest dringendnaar mijn werk vertrekken. Dus heb ik hem maar in
een kinderbadje gestoken, zo net genoeg onder water dat hij zichzelf moest rechthouden. En een pomp
erbij dat hij goed veel zuurstof binnenkreeg. Zo is hij er toch doorgekomen, maar het was op het nippertje.”

dscn2341

En nog plannen voor de toekomst? Benny: ”Dat zal van de buren afhangen. Nu heeft de buurman grote
dennen staan vlak naast de omheining die over ons stuk hangen. En net op dat stuk zouden we graag
nog een extra vijvertje aanleggen, dat het een stuk hoger ligt, zodat we dit met een mooie natuurlijke
waterval kunnen laten aflopen in onze bestaande vijver. Niet veel mensen hebben genoeg ruimte en
hoogteverschil om een natuurlijke waterval te maken, dus hopelijk kunnen we dit nog realiseren.”
Wij duimen alleszins mee, want dat zou echt wel de kers op de taart zijn.

Met dank aan Benny en zijn vrouw voor de verwelkoming in het warme Limburg!

dscn2313 dscn2304 dscn2309 dscn2323 dscn2342 dscn2310